Poëzie

  • Testament, Antwerpen, Demian, 2026.
  • Omkijken naar Leo Apostel (1925-2025), Gent, Private Pers Jozef Moetwillig, 2025.
  • Walter Van Pottelberge, Antwerpen, WVP, 2023.
  • Cahier n°5, Guy Leclercq/Roger de Neef, Brussel, Galerie Faider, 2022.
  • Architectuur/Peinture, Gent, PoëzieCentrum, 2022.
  • Het Hier, Gent, PoëzieCentrum, 2022.
  • Cahier n°4, Guy Leclercq/Roger de Neef, Parijs, Galerie Dutko, 2020.
  • De gedichten voor Marinette, Gent, PoëzieCentrum, 2020.
  • Cahier n°2, Guy Leclercq/Roger de Neef, Brussel, Galerie Fred Lanzenberg, 2019.
  • Grondgebied, Gent, PoëzieCentrum, 2018.
  • Als bloemen (i.s.m schilderes Frieda Van Dun), Sint-Amands, Verhaerenmuseum, Demian en De Vrienden van de Zwarte Panter, 2018.
  • Mood Indigo (i.s.m. RoBie Van Outryve), 2 Zoete Lievekespers Alveringem, 2017.
  • My Funny Valentine, Gent, PoëzieCentrum, 2016.
  • Som van tijd, Gent, PoëzieCentrum, 2014.
  • Zwanenwit, (i.s.m. Michael Bastow), Antwerpen, Vrienden van De Zwarte Panter, 2014.
  • Zeelanden enz., Lannoo, Tielt, 2014.
  • Luchthaven voor vogels, Gent, Poëziecentrum, 2010.
  • Omdat, Gent, Poëziecentrum, 2007.
  • Hoofdzeer (bij het Halewijn-servies van Frans Gentils), Sint-Pietersabdij Gent, 2004.
  • Dichters van nu 16: bloemlezing uit de poëzie van Roger M.J. de Neef, Gent, Poëziecentrum, 2003.
  • Het boek van de roos en het zout, Gent, Poëziecentrum, 2002.
  • Syllabus van de roos,(i.s.m. Jan Vanriet), Gent, Poëziecentrum, 2002.
  • De kou van liefde, Gent, Poëziecentrum, 1999.
  • Empty Bed Blues, 66 jazzgedichten en portretten, Gent, Poëziecentrum, 1996.
  • Ce qui reste n’est que prétexte, (i.s.m. Serge Vandercam), Bent a Moller, Holbaek, Denemarken, 1994.
  • Kiekjes (i.s.m. Ludo Geysels) Antwerpen, Vrienden van de Zwarte Panter, 1994.
  • Notices de Bayonne, (over de schilder Bram Van Velde) Schelderode, Kunstforum, 1994.
  • De halsband van de duif, Gent, Poëziecentrum, 1993.
  • De vertelkunst van de bloemen, Antwerpen, Manteau, 1985.
  • De gedichten van licht en overspel, Antwerpen, Pink Editions & Productions, 1982.
  • Gestorven getal, Antwerpen, Pink Editions & Productions, 1977.
  • De grote wolk, Deurle, Colibrant, 1972.
  • Lichaam mijn landing, Gent, Yang, 1970.
  • Winterrunen, Brussel/Den Haag, Manteau, 1967.





Recensies

Het hier
… De tijdelijkheid is voor De Neef nauw verbonden met het bestaan van alles en elkeen. In zijn oeuvre vormt de dood van meet af aan een centraal thema. De dood wordt van langsom meer een noodzakelijke afsluiting die echter ook het leven bekroont: eindigheid is een van de drijfveren van ons menselijk leven, van ons handelen en onze aspiraties. Net door die poëtische boodschap is dit het werk van een vitale humanist, met ideeën die veel mensen kunnen inspireren.
Dirk De Geest


… Bijna twee derde van zijn oeuvre ontstaat na zijn zestigste, nadat De Neef in 2000 met pensioen is gegaan. Hij blijft dan de liefdesdichter van De kou van liefde, in Tea for two (uit Omdat 2007) of in My Funny Valentine (2016). Hij blijft liedjesachtige gedichten maken zoals we die soms bij Gorter of de late Roland Holst vinden: klassiek tot in elke lettergreep.
De evolutie in het werk van de dichter is niettemin ten dele schijn. Enerzijds blijven meer gedragen of gedrongen verzen naast de vloeiende spreektaalverzen bestaan. Anderzijds blijft de thematiek verbazend consistent en wordt het metaforische beeld niet verloochend, vinden we nog altijd de stuwende soms woedende ritmes terug, de zijige of scherpe klanken en de stijlfiguren van paradox, aanspreking en personificatie. De thema’s mens (ik, ouders), aarde (lichaam) en kosmos (tijd) kruisen nog steeds met de domeinen van liefde en vriendschap, natuur en landschap, taal en poëzie.
Hans Vandevoorde


De Neef schrijft compacte, geconcentreerde en suggestieve gedichten. Dit is in al zijn schijnbare eenvoud poëzie van de hoogste orde.

Met Architectuur/Peinture bewijst Roger de Neef nog maar eens hoe hij als weinig andere dichters de essentie van het werk van beeldende kunstenaars kan vatten. Hij doet dat op onnavolgbare wijze in beklijvende gedichten die vaak verrassen door hun puntigheid en precisie terwijl ze tegelijk toch een zweem van mysterie blijven behouden.
Patrick Auwelaert


… Hij schrijft onder meer over jazzmuzikanten en beeldende kunst en zo komt er een Nederlandse dichter in beeld naast wie je De Neef zou kunnen plaatsen: de latere Remco Campert. De toon is vaak mijmerend en prozaïsch. Een andere overeenkomst: van beide dichters kun je je door dat heldere taalgebruik op een gegeven moment nog moeilijk voorstellen dat ze ooit avant-gardisten waren.
Maarten Buser


Gedichten van Roger de Neef lezen is een feest voor het intellect en de honger naar speelse, soms kinderlijke buitelingen van Jazzy vrijheid en bodemloosheid van het gevoel. Het hier staat voor het tijdloze en onverklaarbaar nu.
Marc Bruynseraede


De gedichten voor Marinette. Een rouwkrans.
De gedichten (en zelfs de versregels) staan afgedrukt in een zee van wit, en het geheel is voorzien van enkele fascinerende abstracte voorstellingen van illustrator Guy Leclercq. Dat grote formaat legt meteen de klemtoon op elk detail van deze woordkarige gedichten. Bij De Neef gaat het immers om de retoriek van de taal: het ritme heeft iets plechtstatigs, en de korte regels en strofen zorgen ervoor dat elk afzonderlijk woord geconcentreerd betekenisvol wordt.
Dirk De Geest




My Funny Valentine
My Funny Valentine is feestelijke poëzie van een dichter die heerst over zijn eigen taal, die zijn eigen rijk van liefde gesticht heeft, wetend dat er onvermijdelijk een einde aan komt. Hij blikt erop vooruit in deze verzen, voor mij de beklijvendste uit de hele bundel:

Liefste eet me
Straks dient vriend Hein zich aan
Met kiemen van ziekte en verzuim
Nogmaals geliefde
Doodgaan is een daad van onsterfelijkheid
En wie van ons beiden wil onsterfelijk zijn.
 Joris Gerits


My Funny Valentine onttrekt zich aan het cliché van de particuliere en romantische elegie voor een geliefde. Met ‘heidense’ schriftuur verdiept de dichter Roger de Neef zich in de vrouwelijke continuïteit: meisje, geliefde, vrouw. Zo gaat het niet alleen om persoonlijke gebondenheid en afhankelijkheid, maar evenzeer om de overlevering en de overleving van verschillende soorten taal en de maatschappelijke context ervan. Met sterk lichamelijke beelden en de muzikale kracht van het woord wordt de vereniging van het ik met de aangesproken geliefde tot stand gebracht. My Funny Valentine, met aquarellen van Michael Bastow, balanceert op meesterlijke wijze, zonder te beschrijven en in een niet inwisselbare zegging, tussen de anonieme wereld van de schlager en reclame en een persoonlijk profaan Hooglied.
Yves T’Sjoen


Som van Tijd
Met een bundel als Som van tijd heeft De Neef een hecht gecomponeerde en toch diverse bundel afgeleverd, waarin hij zichzelf en zijn thema’s volledig trouw blijft. Zijn werk is solide. Roger de Neef is een boom van een dichter.
Anneleen De Coux


De halsband van de duif
… De Neef is zonder overdrijven, zowel in de kortste als in de langste dichtvorm, een meester. Hij is nog altijd de schrijver van het mooiste vijfwoordige gedicht uit de Nederlandse literatuur.
Uit de bundel De halsband van de duif:

Ik
min jou
is niets.

Hans Vandevoorde